Viva La Toeval?

Klik hier voor alle reacties

Stel hè, stel: na de crematie rijd je naar huis en hoor je Coldplay met Viva La Vida op de radio, het nummer waarbij de kist naar binnen werd gedragen. Vervolgens eet je ergens iets met z'n allen en proost je op Hans. Een paar uur later vervolg je je reis. Dan hoor je, tegelijkertijd of vlak achter elkaar, datzelfde Viva La Vida drie (!) keer, op drie verschillende stations. Dat is eng.

De volgende dag ben je onderweg naar je werk, en vertel je je bijrijder wat er de vorige avond gebeurde met Coldplay. Nog geen twee minuten later knalt Q-music Viva La Vida erin. Da's nog enger. Nadat de plaat is afgelopen zap je een beetje, en val je bij Radio 538 midden in het refrein van Viva La Vida. Dan breekt je klomp.

In het holst van de nacht, als alle werkzaamheden gedaan zijn, stap ik mijn bolide in, start de auto zap langs Sky Radio. De rest kun je raden.

Wat zei Paul ook alweer in zijn toespraak? Oh ja: "Hans, zul je daarboven af en toe nog eens een plaatje voor ons draaien?" And so he did. Je kunt me wijsmaken dat Balkenende een travestiet is, maar dit is geen toeval meer. Toeval bestaat namelijk niet, daar ben ik de afgelopen twee dagen wel achter gekomen.